Kiwi's, kiwi's en nog eens kiwi's.

Dus, toch maar even vertellen hoe het allemaal afgelopen is met de kiwi's. Wat het in principe inhield was de slechte kiwi's eruit plukken. Iets wat te klein is, aangevreten is of... Plat. Jawel, plat. Ik heb daar dingen gezien waarvan de doodgewone Nederlandse consument nachtmerries van zou krijgen. Dat zulke lelijke dingen bestonden! Sommige kiwi's zijn, nou laten we zeggen dat we er de bijnaam 'X-kiwi's' voor hadden bedacht. Niet omdat ze eXtra groot waren oid, waren ze wel, daar niet van, maar puur geinspireerd door X-men. Wat een gruwelijk lelijke mutanten waren dat.

Stel je voor, je hebt twee à drie kiwi's, je drukt ze inelkaar en stampt het hele zaakje plat. Heb je een idee? Nou maak het nu zo'n tien keer erger en het begint er al op te lijken. Je zou nooit meer een kiwi aan willen raken!

Voor zover als het werk was, het was an sich wel okee. Op rug en schouderklachten na dan. En mijn geweldige allergie-aanval. Jawel, ik blijk allergisch voor die dingen. Dus ik een dag of twee ziek in bed gebleven en aan de kiwi-pil gegaan, met mondkapje (!)

Baas was ook niet echt te doen, klein driftig mannetje laten we maar zeggen. Maar goed hij betaalde op tijd en kwam z'n afspraken na, dus veel klagen zal ik niet. Wel moet ik even iets kwijt over dat kutweer de derde week. Heb nauwelijks kunnen werken ivm regen. Kutregen.

Over kutregen gesproken. Toen we de vrijdag klaar waren gingen we de zondag naar Auckland terug. Nou wou het toeval dat we midden in de stromende regen een klapband kregen. Gelukkig konden we van iemand een paraplu regelen, maar dit was nauwelijks genoeg. Het viel met bakken uit de hemel en er stond een sterke wind,laten we maar zeggen. Maar goed, geen van allen is verkouden en daar gaat het uiteindelijk om!

Wel jammer dat zodra ik in Auckland was het bleek dat mijn paspoort nog op de camping lag. Nou camping opgebelt, niks kunnen vinden, zelfs nog vrienden hebben de camping afgestruind maar ook zij hebben niks gevonden. Dus dat is kut. Ik was eigenlijk alleen naar Auckland om voor m'n studie te kijken, maar het toeval wou dat ik er dus een week lang bleef ivm onzin met m'n paspoort. Dus ja, nieuwe aangevraagd, oude laten cancellen, brief van bevestiging van werk-visa aangevraagd en vervolgens bus naar hier, Whitianga geboekt.

Studie wil verder niet lukken hier. Ondanks het feit dat HAVO gelijk staat aan de kiwi 'high-school', kan je alleen met VWO naar binnen. Nou, dat is ook lekker. En een veels te duur foundationyear, is niet te doen.

Aan de andere kant ik kreeg wel weer dagelijks gratis koffie en een muffin! Veel vrienden in cafés maken, zeker aan te raden. En wezen koken met Jose, die nu in z'n auto woont, wat toch wel weer een heel andere ervaring was.

Maar goed, nu, op aanraden van een ex-collega naar Whitianga. Morgen begint het werk in de mossel fabriek. Waarschijnlijk verblijf ik in een hostel waar ik in ruil voor 2.5 uur werk per dag gratis onderkomen en een fiets (jawel, een fiets! Daar ben je als rasechte Hollander toch wel heel erg blij mee) krijg. Dus ik ben weer blij.

Overigens zijn de foto's weer up-to-date. Dus mocht u interesse hebben. Dat mag. Mocht u de foto's willen bekijken, dat kan.